Τι είναι ο Εθελοντισμός;

  Ο εθελοντισμός  είναι η αυθόρμητη, ενσυνείδητη και ανιδιοτελής προσφορά της ανθρώπινης ενέργειας για τη θεραπεία της ανάγκης του πλησίον. Αρκετοί διαχωρίζουν τον εθελοντισμό σε επίσημο και ανεπίσημο. Ο επίσημος εθελοντισμός αφορά την προσφορά, για παράδειγμα, προς μία μη κυβερνητική οργάνωση ή ένα ίδρυμα. Ο ανεπίσημος εθελοντισμός αφορά την προσφορά σε περισσότερο προσωπικό επίπεδο, βοηθώντας για παράδειγμα κάποιον ηλικιωμένο στο δρόμο.

    Εθελοντής είναι ο πολίτης εκείνος που προσφέρει ανιδιοτελώς τον ελεύθερο του χρόνο ή τη γνώση του για χρήσιμες δράσεις προς όφελος άλλων, χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα. Με αυτή την έννοια ο εθελοντισμός ταυτίζεται με τη φιλανθρωπία καί την αγάπη για το συνάνθρωπο.

 Οι εθελοντές προέρχονται από οποιοδήποτε κοινωνικό-οικονομικό στρώμα της κοινωνίας. Αν λάβουμε υπόψη ότι ένας εθελοντής μπορεί να είναι οποιασδήποτε ηλικίας, οικονομικής κατάστασης,  τότε μπορούμε εύκολα να ισχυριστούμε ότι σχεδόν όλοι οι πολίτες μπορούν να είναι υποψήφιοι εθελοντές.  

    Ο Εθελοντισμός είναι ο δείκτης τού πολιτισμού μιας κοινωνίας. Μέσω του εθελοντισμού επιτυγχάνονται τα εξής:

      1. Φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά και βοηθάει να διευθετηθούν  τα κοινωνικά προβλήματα στη βάση.

      2.  Eνισχύει την απόκτηση κοινωνικών, επικοινωνιακών και επαγγελματικών δεξιοτήτων   και αναπτύσσει νέες ικανότητες.

      3.  Eνδυναμώνει και δίνει νέο περιεχόμενο στη ζωή των ενηλίκων.

      4.  Aυξάνει τη δυνατότητα ενεργούς συμμετοχής των νέων στη ζωή και την εργασία.

      5. Aποτελεί εν δυνάμει χώρο ανάπτυξης νέων κοινωνικών υπηρεσιών αυξάνοντας την απασχόληση.

      6. Οδηγεί στη εσωτερική ολοκλήρωση του πολίτη-εθελοντή και στη συνολική μετεξέλιξη της κοινωνίας από άκρως ατομικιστικής σε κοινωνία αλληλεγγύης.

   Tο συμπέρασμα είναι ότι κανένα κράτος δεν μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς τη συνεισφορά των εθελοντών, ατομικά ή συλλογικά, με τυπικές ή άτυπες μορφές. O εθελοντισμός είναι ένα θέμα που μας αγγίζει όλους, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης και επαγγελματικής ιδιότητας.

Υποστηρίζουμε & ενισχύουμε τον εθελοντισμό ως στάση ζωής...

Αναστασίου Στεφανία Α1

Δεύτου Ασπασία Α1

Τα «σαγόνια» της ανεργίας

Η κυβέρνηση συνεργασίας, σε μία καταστροφική για την Ελλάδα της ανέχειας, οικονομική περίοδο, επιχειρεί αναθέρμανση της οικονομίας και μείωση της ανεργίας. Ωστόσο, οι δείκτες εργασίας δείχνουν πως ένα τεράστιο ποσοστό του πληθυσμού δεν εργάζεται ή είναι παθητικά εργαζόμενοι. Συγεκριμένα οι ιδιωτικοί υπάλληλοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες των οποίων οι αποδοχές δεν τους εξασφαλίζουν τα απαραίτητα.

Υπολογίζεται, ότι υπάρχουν, αυτή τη στιγμή στη χώρα μας, περίπου 1.014.000 άνεργοι συμπολίτες μας, ενώ παράλληλα το ποσοστό αυξάνεται δραματικά αν λάβουμε υπ΄όψιν μας, όσους δουλεύουν σε εργασίες μερικής απασχόλησης, καθώς και τους ελεύθερους επαγγελματίες που βλέπουν τις επιχειρήσεις τους να μαραζώνουν.

Είναι γεγογός ότι στην Ελλάδα έλειπε εδώ και καιρό ένας συστηματικός προγραμματισμός της οικονομίας, με αποτέλεσμα τη δημιουργία σημαντικών διαρθρωτικών προβλημάτων, τα οποία βέβαια δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν οι διάφορες πολιτικές ηγεσίες. Πρόσφατα, ο υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρουμάνης διακήρυξε ότι τα ποσοστά ανεργίας αυξάνονται μέρα με τη μέρα, ενώ τόνισε ότι ο κάθε άνεργος κοστίζει στο κράτος 1000 ευρώ, εκ των οποίων τα 550 αναφέρονται στις εισφορές που θα λάμβαναν τα δημόσια ταμεία, ενώ τα υπόλοιπα οφείλονται στα επιδόματα ανεργίας.

΄Οσον αφορά, το νέο παραγωγικό δυναμικό της χώρας ίσως θα έπρεπε να αναζητήσει την εξασφάλιση εργασίας, ακόμη και στο εξωτερικό, όπου η μόρφωση αναγνωρίζεται και αμοίβεται περισσότερο απ’ότι στη χώρα μας.

Σύμφωνα με το Μ. Παπαντωνίου, καθηγητή φυσικής στο σχολείο μας, ο οποίος έχει ζήσει και εργαστεί στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας, μας διαβεβαίωσε μέσω της συνέντευξης που μας παραχώρησε, ότι τα κίνητρα μετανάστευσης δεν είναι μόνο οικονομικά, αλλά και ηθικά. Οι ξένες χώρες, οι οποίες ανθίζουν οικονομικά, αξιοποιούν τη νέα επιστημονική παραγωγική γενιά, ενώ παράλληλα ένα μεγάλο μέρος καταφεύγει εκεί με σκοπό την επέκταση των πνευματικών οριζόντων του, αφού εκεί μπορούν να σπουδάσουν, μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, το επιστημονικό αντικείμενο ασχολίας τους.

Επομένως, αποτελεί αναγκαιότητα η πραγματοποίηση παραγωγικών επενδύσεων, οι οποίες θα συμβάλλουν στην επιτάχυνση των ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης και θα υπολογίζουν τον αθρώπινο παράγοντα. Αυτό σημαίνει δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης, που προϋποθέτει βέβαια κατάλληλη οργάνωση και υποδομή των οικονομικών παραγόντων. Μπορεί όλα τα παραπάνω να μοιάζουν πολύ θεωρητικά στη σημερινή πραγματικότητα, ωστόσο είναι βέβαιο ότι η καταπολέμηση της κρίσης απαιτεί στενά καθορισμένα σχέδια.

Μπιρμπίλης Σταύρος Γ4

Πανόπουλος Κώστας Γ4

Μια ανερχόμενη… Γουατεμάλα

   Πρόσφατα παρακολούθησα στην τηλεόραση μια εκπομπή με θέμα τη ζωή στην υποανάπτυκτη Γουατεμάλα. Εκεί μόνο το 52% του πληθυσμού περίπου απολαμβάνει μία κανονική ζωή, σύμφωνα πάντα με στατιστικές έρευνες, ενώ οι υπόλοιποι δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα για να επιβιώσουν. Τα σπίτια τους είναι μια σύνθεση κουτιών ή ξύλων που βρίσκουν πεταμένα. Υπάρχουν μέρες που δε βρίσκουν τίποτα στα σκουπίδια για να φάνε, ενώ όταν βρίσκουν προτιμούν να τα δώσουν στα μικρότερα μέλη της οικογένειας τους. Όσοι ασχολούνται με τη γη βρίσκονται στην ίδια κατάσταση, γιατί οι απολαβές τους  από αυτή είναι μηδαμινές με συνέπεια να γεννιούνται  παιδιά που δεν έχουν να φάνε. Κάθε μέρα το έργο των γιατρών είναι ένας γολγοθάς  καθώς χρειάζεται να αντιμετωπίσουν χιλιάδες περιστατικά υποσιτισμένων παιδιών μεγάλο μέρος εκ των οποίων μπορεί και να μη να καταφέρει να ζήσει. Η έλλειψη τροφής δημιουργεί και νοητική στέρηση. Συνεπώς αυτά τα παιδιά δε θα έχουν τη δυνατότητα να γίνουν σκεπτόμενοι άνθρωποι και να ελιχθούν σε ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Αυτό ίσως και να συμφέρει την ηγεσία της χώρας μιας και μπορεί εύκολα να τους ελέγχει και να τους χειραγωγεί. Έτσι, λοιπόν, η Γουατεμάλα έχει 2 όψεις: η μία είναι η ανεπτυγμένη οπού οι άνθρωποι ζουν όπως ζούμε ή ζούσαμε, όπως θα λέμε σε λίγο, εμείς και μία όπου οι άνθρωποι αναγκάζονται καθημερινά να βιώνουν τη σκληρότητα και την αδικία της ζωής. Έτσι γίνεται σιγά-σιγά και η κατάσταση στην Ελλάδα. Ενώ ο ‘κύριος’ Πάγκαλος έχει 51 ακίνητα και ‘αδυνατεί’ όπως λέει να πληρώσει το χαράτσι και η ‘κυρία’ Παπαρήγα, λέει πως έχει στη τράπεζα 700€ καταθέσεις, ενώ σπουδάζει την κόρη της στην Αγγλία, υπάρχουν σε γειτονικά σχολεία παιδιά που ήδη βιώνουν τις συνέπειες τις κρίσεις, καθώς το καθιερωμένο για εμάς χαρτζιλίκη γι’ αυτά πλέον είναι ένα όνειρο που θα ήθελαν να ξαναγίνει πραγματικότητα. Καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι χάνουν τη δουλεία τους και μαζί και τον κόσμο που είχαν χτίσει γύρω τους. Η ποιότητα ζωής εξαθλιώνεται ενώ οι ‘σωτήρες’ μας αδυνατούν να ανταποκριθούν στην κρισιμότητα της κατάστασης. Πλέον λέξεις όπως δημοκρατία και αξιοκρατία δεν έχουν καμία πρακτική εφαρμογή ενώ αυτό που κυριαρχεί είναι η αδικία, η αναστάτωση και η αναξιοκρατία. Δυστυχώς, αυτό είναι το μέλλον στο οποίο καλούμαστε να ζήσουμε και σίγουρα δε μας αξίζει.

ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ..;

Αδιαμφισβήτητο  γεγονός αποτελεί η οικονομική κρίση, η οποία έχει εισβάλλει για τα καλά στα ελληνικά νοικοκυριά. Πολλές οικογένειες μοχθούν για να αποκτήσουν μόνο και μόνο τα βασικά αγαθά. Ωστόσο, μέσα στα πλαίσια μιας γενικής κρίσης αγωνίζονται και για τη διατήρηση της ηθικής τους ταυτότητας. Ξέρουμε όμως τι σημαίνει αυτό; Μάλλον όχι!

Μέσω της κρίσης αναδύονται τα πρωτόγονα αισθήματα του ανθρώπου το οποίο προκύπτει ως απότοκο του ‘κανιβαλισμού’ που επικρατεί σε όλους τους τομείς! Βρισκόμαστε σε μια κοινωνία που ο ένας πασχίζει να αρπάξει την δουλειά του άλλου και μια τεχνολογία που συνεχώς αναπτύσσεται χωρίς ο άνθρωπος να την προφταίνει. Η ύπαρξη μας επιπλέον, βρίθει από ανταγωνιστικότητα και φθόνο αντί αγάπης και αλληλεγγύης!! Κάθε άτομο συγκεντρώνει γνώσεις και εφόδια προκειμένου να γίνεται ανταγωνιστικότερος στο χώρο της εργασίας, όμως όλη αυτή η προσπάθεια γίνεται δίχως να έχει κάποιο αντίκρισμα καθώς η ανεργία στις μέρες μας ξεπερνά το 20%. Απλώς τα άτομα θα πρέπει να συλλέγουν εφόδια για να γίνονται ανταγωνιστικότεροι προς τον εαυτό τους και όχι προς τους άλλους.

Είναι ωστόσο αυτό εφικτό στις μέρες μας ή περιορίζεται μόνο σε θεωρητικό επίπεδο; Έρευνες έχουν δείξει ότι σε περιόδους κρίσης μεταξύ των μελών μιας κοινωνίας αναπτύσσεται ευγενής άμιλλα και παραμερίζεται ο εργασιακός ανταγωνισμός προς όφελος και με σκοπό την πρόοδο της κοινωνίας. Εν τούτοις πάντα θα υπάρχουν φωνές  οι οποίες θα διαφωνούν με αυτό!

Φωτεινή Σωτηρίου Γ5

Μάριος Σκόνδρας Γ5

ΑΦΙΞΗ ΤΟΥ FACEBOOK ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Το facebook  αποτελεί , καλώς ή κακώς ,καθημερινή συνήθεια όλων μας. Πώς όμως  το facebook μπήκε και επικράτησε στη ζωή μας; Πώς αυτός ο κολοσσός κοινωνικής δικτύωσης έφτασε να αριθμεί σήμερα περισσότερους από 800 εκατομ . ενεργούς  χρήστες και περισσότερες από 14 εκατομ. φωτογραφίες ημερησίως; Πώς κατόρθωσε μέσα σε μόλις 8 χρόνια να αναρριχηθεί στη 2^η θέση της λίστας του Alexa ως το 2^ο δημοφιλέστερο siteπαγκοσμίως μετά το Google;

Αρχές 2003:Ο AdamD’Angelo,κολλητός φίλος του ΜarkZuckerbergστα χρόνια του Γυμνασίου , δημιούργησε το πειραματικό σχολικό δίκτυο ‘’BuddyZoo’’.                  

Καλοκαίρι 2003:Ο Zuckerberg με τους λοιπούς συνεργάτες στην επιστημονική ομάδα πληροφορικής συζητούν την συμμετοχή του D’Angelo σε μελλοντική καινοτομία στο χώρο του παγκόσμιου ιστότοπου. 
Φθινόπωρο 2003:Ο Zuckerberg δημιουργεί το site ‘’CourseMatch’’,σχολικό δίκτυο που αφορά στην ενημέρωση των φοιτητών για τα μαθήματα που παρακολουθούν οι συμφοιτητές     τους.                                                                                                                                          

  28 Οκτωβρίου 2003:Ο Zuckerberg γράφει το ‘’Facemash’’,εκδοχή του ‘’HotorNot’’ από το Harvard. Το εν λόγω site άγγιξε τους 450 επισκέπτες και τις 22.000 photo-views στις πρώτες 4 ώρες λειτουργίας του!                                                                                                                                                                                                                         Ιανουάριος 2004:Ο Zuckerberg καταπιάνεται με τη δημιουργία κωδικών για ένα νέο siteπου θα κεντροποιήσει τις επικοινωνίες.
4 Φεβρουαρίου 2004:Ο Zuckerberg δημοσιοποιεί  το ‘’Thefacebook’’ , εντοπιζόμενο στο thefacebook.com , το οποίο μέσα σε μόλις 24 ώρες λειτουργίας κέρδισε 1200 με 1500 χρήστες !  6 μέρες μετά την εμφάνιση του facebook οι απόφοιτοι του Harvard Cameron Winklevoss, Tyler Winklevoss, and Divya Narendraκατηγόρησαν το Zuckerberg ότι τους εξαπάτησε αφήνοντας τους να πίστευουν ότι τους βοηθά να ‘’χτίσουν’’ το site ‘’HarvardConnection.com’’εντούτοις όμως χρησιμοποιήσει τις ιδέες  τους για να φτιάξει ένα νέο προϊόν.
Μάρτιος 2004:Το αρχικά περιορισμένο στους φοιτητές του Harvard facebook,επεκτείνεται στο  Stanford, Columbia,  και στο Yale . Συνεχίζει ακάθεκτο ‘’αγκαλιάζοντας’’ όλα τα σχολεία της Ivy League και της Βοστώνης.
Ιούνιος2004:Το ‘’αρχηγείο’’ του facebookμετακομίζει στο Palo Alto, California
2005:Το ‘’Thefacebook’’ μετονομάζεται σε ‘’Facebook’’ για 200.000$.
2005-2010:Το facebook συνεχίζει την εξάπλωση του εντάσσοντας στα μέλη του χώρεςόπως : Μεξικό, Ηνωμένο Βασίλειο, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία ,ΗΠΑ ,Φιλιππίνες ,Ινδονησία ,Βιετνάμ, Ιαπωνία κτλ.

Συνολικός απολογισμός εξέλιξης χρηστών facebook :

26 Αυγούστου 2008: 100εκατομ. χρήστες,665 μέρες αργότερα,μηνιαία αύξηση: 178.38%
8 Απριλίου 2009:200εκατομ. χρήστες,225 μέρες αργότερα,μηνιαία αύξηση:13.33%
15 Σεπτεμβρίου 2009:300εκατομ. χρήστες, 160 μέρες μετά,μηνιαία αύξηση: 9.38%
21 Ιουλίου 2010:500εκατομ.χρήστες, 166 μέρες μετά,μηνιαία αύξηση: 4.52%
  5 Ιανουαρίου  2011:600εκατομ. χρήστες, 168 μέρες μετά,μηνιαία αύξηση: 3.57%
  30 Μαΐου 2011:700εκατομ. χρήστες, 145 μέρες μετά,μηνιαία αύξηση: 3.45%
 22 Σεπτεμβρίου 2011:800εκατομ. χρήστες, 115 μέρες μετά,μηνιαία αύξηση: 3.73%

Με αφορμή τη δημοτικότητά του, το Facebook έχει υποστεί κριτική και κατηγορηθεί σε θέματα που αφορούν τα προσωπικά δεδομένα και τις πολιτικές απόψεις των ιδρυτών του. Ωστόσο η συγκεκριμένη ιστοσελίδα παραμένει η πιο διάσημη κοινωνική περιοχή δικτύωσης  σε παγκόσμιο επίπεδο..!
Το facebook ήρθε και (όπως φαίνεται!) θα μείνει…!
Ο Mark Zuckerberg ίδρυσε το facebook ως φοιτητής του πανεπιστημίου Harvard,το Φεβρουάριο του 2004.












ΕΡΕΥΝΑ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗΣ

Λαμβάνοντας υπόψη τις τρέχουσες συνθήκες και κοινωνικές επιταγές καθώς και τις συνήθειες των σημερινών εφήβων, αποφασίσαμε να διεξάγουμε μια έρευνα σχετικά με το facebook και τους τομείς της ζωής μας που αυτό έχει επηρεάσει. Ύστερα, λοιπόν, από τη συμπλήρωση των σχετικών ερωτηματολογίων από τους μαθητές της Α’ και της Β’ τάξης του σχολείου μας , βγήκαν τα παρακάτω συμπεράσματα:

ΓΙΑ ΤΗΝ Α’ ΤΑΞΗ: -Ποσοστό ύψους 84% των αγοριών δηλώνει πως διαθέτει λογαριασμό facebook ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τα κορίτσια ανέρχεται στο 88%. –Ως προς τις ώρες ημερήσιας ενασχόλησης τους με το facebook τα αγόρια απαντούν, με ποσοστό 55%, ότι διαθέτουν κατά μέσο όρο 30 λέπτα-2 ώρες την ημέρα για το facebook ενώ τα κορίτσια συμφωνούν, με ποσοστό 50% αυτή τη φορά. -81% των αγοριών και 82% των κοριτσιών δηλώνουν πώς δεν έχουν παρενοχληθεί ποτέ μέσω facebook (ένας κίνδυνος που όλοι λίγο πολύ φοβόμαστε μέσα στον αχανή χώρο του διαδικτύου!)

ΓΙΑ ΤΗ Β’ ΤΑΞΗ: -Το 95% των αγοριών καθώς και το 88% των κοριτσιών δηλώνουν πως είναι κάτοχοι λογαριασμού στο facebook. –H πλειοψηφία των αγοριών, με ποσοστό 58% επισημαίνει πως περνά ημερησίως μόλις 5-30 λεπτά στο facebook ενώ τα κορίτσια, με ποσοστό 50%, αφιερώνουν 30 λεπτά-2 ώρες ημερησίως στην αντίστοιχη δραστηριότητα. –‘’Δεν έχω υπάρξει ποτέ θύμα παρενόχλησης μέσω facebook’’, δηλώνουν το ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑ! των αγοριών και το 82% των κοριτσιών.

*Τα παραπάνω στοιχεία είναι ενδεικτικά της έρευνας, καθώς το ερωτηματολόγιο περιελάμβανε 11 ερωτήσεις, απ΄ τις οποίες επελέγησαν να παρατεθούν πιο πάνω οι σημαντικότερες.

ΚΙΤΣΑΝΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ  Β2

ΛΕΓΓΑ ΟΛΙΑ Β3

                                                                            

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Ο  ρατσισμός ορίζεται ως η μεροληπτική και δογματική στάση κάποιων ατόμων σε συνανθρώπους τους, που τυχαίνει να διαφέρουν από αυτούς και  μπορεί να υιοθετήσει τρείς  μορφές, μπορεί να είναι:

•   Φυλετικός: διακρίσεις που στηρίζονται στη διαφορετικότητα του χρώματος.
•   Εθνικός: το αίσθημα ανωτερότητας ενός έθνους έναντι κάποιου άλλου.
•   Κοινωνικός: διακρίσεις βασισμένες σε πολιτικές, ιδεολογικές, πνευματικές, οικονομικές, πολιτιστικές διαφορές, διακρίσεις σε βάρος των γυναικών, των μειονοτήτων, των ατόμων με ειδικές ανάγκες.

  Καθώς λοιπόν ο κοινωνικός ρατσισμός αποτελεί συχνό φαινόμενο στην εποχή μας, θα ήταν άξιο απορίας αν δεν παρατηρούνταν και στο σχολικό περιβάλλον, το οποίο είναι κέντρο συνάντησης ατόμων που παρουσιάζουν διαφορετικές αντιλήψεις, απόψεις και πιστεύω. Όπως επίσης και σημείο που ελεύθερα συνυπάρχουν άτομα από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, διαφορετικά  έθνη, διαφορετικές φυλές. Επομένως καμία  έκπληξη δεν προκαλεί το γεγονός πως ο ρατσισμός στα σχολεία βιώνεται σε όλο του το μεγαλείο.

 Για του λόγου το αληθές σύμφωνα με έρευνα της UNICEF με θέμα τον φυλετικό και εθνικό ρατσισμό, η οποία διεξάγει το 2001 σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με πληθυσμό μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς μαθητών όλων των σχολείων των συγκεκριμένων  περιοχών , τα αίτια του  ρατσισμού στα ελληνικά σχολεία είναι τα εξής:

•    Το γεγονός πως τα σχολεία λειτουργούν ως καθρέφτης της κοινωνίας στην οποία προβάλλονται στερεότυπα και προκαταλήψεις για τους αλλοδαπούς μαθητές. Στερεότυπα που πολλές φορές  δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και έτσι τα παιδιά ακούσια συνάγουν λάθος συμπεράσματα και οδεύουν στο ρατσισμό.
• Ο κυρίαρχος και βασικός ρόλος των εκπαιδευτικών στην αποφυγή των κοινωνικών διακρίσεων και στην προσπάθεια να εντάξουν τους αλλοδαπούς μαθητές, αρμονικά στο σχολικό περιβάλλον. Αυτό λοιπό δεν επιτυγχάνεται διότι οι καθηγητές και δάσκαλοι δεν είναι επαρκώς καταρτισμένοι για να διδάξουν αλλοεθνείς μαθητές, οι οποίοι δεν συμβαδίζουν πολλές φορές με τα μέχρι τότε δεδομένα στην επαγγελματική τους ενασχόληση.
•    Οι ξενοφοβικές  αντιλήψεις κάποιων για τους μόνιμους κάτοικους από άλλες χώρες στην Ελλάδα, τους λεγόμενους μετανάστες, συνήθως οικονομικοί, παρασύρουν γονείς οι οποίοι με την σειρά τους μεταφέρουν αδικαιολόγητο φόβο στα παιδιά τους. Έτσι εκείνα δρώντας με βάση τα λεγόμενα των γωνιών τους και κατά συνέπεια τις συμβουλές τους, επιλέγουν να κρατήσουν απόμακρη στάση απέναντι στους αλλοδαπούς. Αυτή τους η αντίδραση έχει ως αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση των συγκεκριμένων μαθητών, χωρίς κάποια εύλογη δικαιολογία.

Εύκολα, λοιπόν, κάποιος μπορεί να συνάγει πολλά συμπεράσματα, παρατηρώντας τα συμπεράσματα της παραπάνω έρευνας, για τον ρατσισμό στα σχολεία της χώρας μας, ο οποίος είναι κυρίως φυλετικός ή εθνικός παρά κοινωνικός.

Ο ρατσισμός στα σχολεία πρέπει σε σύντομο χρονικό διάστημα να αντιμετωπιστεί. Αυτό θα γίνει πράξη μόνο μέσω της ανθρωπιστικής παιδείας, δηλαδή την καλλιέργεια του αμοιβαίου σεβασμού, της αμοιβαίας κατανόησης και με  την μετάδοση ηθικών και κοινωνικών αξιών, όπως για παράδειγμα η ισότητα και η ελευθερία.
ΓΙΑΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ Β1
ΤΣΟΥΦΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ Β5

Όταν ένας ΑΓΓΕΛΟΣ χάνεται...

Όταν ένας ΑΓΓΕΛΟΣ χάνεται…

Δεν απαιτούμε ...δεν σας ζητάμε να μας καταλάβετε, να πονέσετε στο ελάχιστο, να κλάψετε, να νιώσετε όσα νιωσαμε …με τον τρόπο που τα νιώσαμε εμείς. Απλά σας παρακαλούμε να μην προσπεράσετε το παρακάτω κείμενο ‘έτσι απλά’ γιατί δεν σας αφορά ή γιατί σας φαίνετε μεγάλο και βαρετό... Σας παρακαλουμε να κάνετε έστω μια μικρή ανάγνωση...όχι για εμάς αλλά για τον φίλο μας…!!!

Έχασε την μάχη για να κρατηθεί στην ζωή ένα 17χρονο παιδί που πριν από ένα μήνα είχε πέσει θύμα τροχαίου στην Αιδηψό… Ήταν 19 Αυγούστου όταν στον δρόμο Αιδηψός-Λιχάδα το φορτηγό που οδηγούσε ένας 50 χρονος άντρας εξετράπει αριστερά του οδοστρώματος. Αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστεί ο οδηγός και ο 17 χρονος που ήταν συνοδηγός. Για έναν περίπου μήνα πάλεψε στην μονάδα εντατικής θεραπείας του Ευαγγελισμού. Ωστόσο χθες (27-09-2011) έχασε την μάχη και γύρω στις 12.00 το μεσημέρι βύθισε στο πένθος τους δικούς του ανθρώπους.

Με αυτό το μήνυμα χιλιάδες αναγνώστες του evianews.gr πληροφορήθηκαν για το ταξίδι ενός 17χρονου…για ένα μακρινό ταξίδι με εισιτήριο χωρίς επιστροφή...ενός 17χρονου με αγάπη για τη ζωή, με φιλοδοξίες και όνειρα για το μέλλον, ενός παιδιού με ζεστό χαμόγελο, με πολύ μεγάλη καρδιά… και μια αγκαλιά που τους χωρούσε όλους πάντα.. Ο 17χρονος που ήξερε να χαμογελά να ενθαρρύνει και να είναι μεγάλος φίλος ,που ήξερε να παρηγορεί και να συμβουλεύει ,να σκουπίζει τα δάκρυα και να απαλύνει τον πόνο… που ποτέ δεν ξέχασε να είναι φίλος. Που οι γονείς του ,τον είχαν μάθει να είναι καλός άνθρωπος… που ήξερε να ζητήσει συγγνώμη και να συγχωρεί… να ευχαριστεί και να αγαπά… που ήξερε να είναι μάγκας…!!!!μάγκας σε μια κοινωνία με πολύ λίγους , πολύ μικρούς και πολλούς ψεύτικους μάγκες….!!!!ο 17χρονος αυτός δεν ήταν απλά ένα 17χρονο παιδί… αλλά ο 17χρονος φίλος μας… Γιάννης Δαλαβούρας… ο οποίος τόσο άδικα και τόσο νωρίς έφυγε από αυτόν τον κόσμο…!!!

Ίσως τρία χρόνια δεν είναι αρκετά για να γνωρίσεις έναν άνθρωπο… ίσως δεν είναι αρκετά για να κάνεις όσα θα ήθελες, να πεις όσα θα ήθελες… είναι σίγουρα όμως αρκετά για να αγαπήσεις έναν άνθρωπο… για να καταφέρεις να δεθείς ,να εμπιστευτείς ,να θυμώσεις, να τσακωθείς… να τα ξαναβρείς όμως και να συνεχίσεις να τον έχεις δίπλα σου…3 χρόνια γεμάτα τόσο ωραίες αναμνήσεις από κάθε στιγμή… από κάθε γιορτή… κάθε εκδρομή… κάθε κοινή εργασία… κάθε διάλλειμα αλλά και κάθε διδακτική ώρα…!!!!ήταν τρία χρόνια αρκετά για να μπορέσουμε να σκεφτούμε και να πιστέψουμε ότι η ζωή είναι σκληρή και άδικη… να νευριάσουμε που κλείνει κεφάλαια της ζωής μας όταν αυτή το θέλει… χωρίς να μας ρωτήσει, χωρίς τουλάχιστον να μας αφήσει να τα κλείσουμε όπως θέλουμε εμείς...που κλείνει σημαντικά κεφάλαια χωρίς προειδοποίηση χωρίς να μας δίνει την ευκαιρία να πούμε την τελευταία λέξη ,να αποχαιρετήσουμε με τον καλύτερο τρόπο που ξέρουμε ένα από τα καλυτέρα άτομα που μπορέσαμε να γνωρίσουμε…!!!!

Ξέρω πως είμαστε συνηθισμένοι να ακούμε πως άνθρωποι πέφτουν θύματα τροχαίων ατυχημάτων. Δυστυχώς προσπερνάμε το γεγονός αδιάφορα. Όμως όταν χαθεί ένας ΦΙΛΟΣ; ’Ένας ΑΔΕΛΦΟΣ; Ένας ΓΙΟΣ; Ένας ΑΓΓΕΛΟΣ; Πώς νιώθεις τότε; Πώς νιώθεις όταν ξέρεις ότι ξαφνικά άφησε την τελευταία του πνοή στα 17 του χρόνια; Πώς αισθάνεσαι όταν ξέρεις πώς δεν πρόλαβε να πραγματοποιήσει τα όνειρα του, να εκπληρώσει τους στόχους του; Όταν δεν πρόλαβε να αγαπήσει, να πονέσει, να απαιτήσει, να κερδίσει, να χάσει, να διεκδικήσει, να ανακαλύψει, να ζήσει; Πώς νιώθεις τότε;

Όταν λοιπόν ένας άγγελος χάνεται … τα λόγια δεν είναι αρκετά για να περιγράψεις τι γίνεται τότε… Συχνά έρχονται στο μυαλό σου αναμνήσεις που δημιουργούν μια θλίψη και νοσταλγία… νιώθεις ένα κενό..που είναι φυσικό..γιατί ο Άγγελος σου φεύγοντας ,πήρε ένα κομμάτι σου μαζί του… Όταν ένας Άγγελος χάνεται, βρέχει κάθε μέρα… Σηκώνεις το κεφάλι και κοιτάς τον ουρανό… ελπίζοντας πως θα διακρίνεις μια μορφή… Αναζητάς με μεγάλη θέληση και πιστεύεις ότι θα δεις στον γαλάζιο ουρανό να σχηματίζεται… το χαμόγελο που τόσο σου λείπει!!! Νιώθεις πόνο γιατί γνωρίζεις πως δεν θα μπορέσεις να τον ξαναδείς.

Όταν οι αναμνήσεις του παρελθόντος γίνονται η πιο δυνατή νοσταλγία, το παρόν σωπαίνει και το μέλλον καταδικάζεται στην πιο βαριά σιωπή…

Να θυμάται για πάντα…

Αγγελική Καρατσόλη Γ’2

Εύα Κωνσταντέλλου Γ΄3